مکانیسم ضخیم شدن قوام دهنده

مکانیسم ضخیم شدن ضخیم‌کننده‌های سلولزی به این صورت است که زنجیره اصلی آبگریز از طریق پیوندهای هیدروژنی با مولکول‌های آب اطراف مرتبط می‌شود، که حجم سیال خود پلیمر را افزایش می‌دهد، فضای حرکت آزادانه ذرات را کاهش می‌دهد و در نتیجه ویسکوزیته سیستم را افزایش می‌دهد. ویسکوزیته را می توان با درهم تنیدگی زنجیره های مولکولی افزایش داد که با ویسکوزیته بالا در برش استاتیک و کم و ویسکوزیته کم در برش زیاد مشخص می شود. این به این دلیل است که در سرعت برشی ایستا یا کم، زنجیره مولکولی سلولز در حالت بی نظمی قرار دارد که باعث می شود سیستم بسیار چسبناک باشد. در حالی که در سرعت برشی بالا، مولکول ها به طور منظم موازی جهت جریان قرار می گیرند و به راحتی با یکدیگر می لغزند، بنابراین ویسکوزیته سیستم کاهش می یابد. مکانیسم ضخیم شدن ضخیم کننده های پلی اکریلیک اسید به این صورت است که ضخیم کننده در آب حل می شود و از طریق دافعه الکترواستاتیکی همجنس یون های کربوکسیلات، زنجیره مولکولی از مارپیچی به شکل میله ای کشیده می شود و در نتیجه ویسکوزیته فاز آب افزایش می یابد. علاوه بر این، ویسکوزیته سیستم را با پل زدن ذرات لاتکس و رنگدانه برای تشکیل یک ساختار شبکه افزایش می دهد. ضخیم کننده پلی اورتان انجمنی AJ Reuvers مطالعه دقیقی در مورد مکانیسم ضخیم شدن قوام دهنده پلی اورتان انجمنی انجام داده است. گروه های آب دوست و گروه های آبگریز به ساختار مولکولی این نوع ضخیم کننده وارد می شوند و باعث می شوند که خاصیت سورفکتانت خاصی از خود نشان دهند. هنگامی که غلظت محلول آبی آن از غلظت معینی فراتر رود، میسل‌ها تشکیل می‌شوند و میسل‌ها و ذرات پلیمری به هم متصل می‌شوند و ساختار شبکه‌ای را تشکیل می‌دهند که ویسکوزیته سیستم را افزایش می‌دهد. از طرف دیگر، یک مولکول حامل چندین میسل است که باعث کاهش تحرک مولکول های آب و افزایش ویسکوزیته فاز آب می شود. این نوع ضخیم کننده نه تنها بر رئولوژی پوشش تأثیر می گذارد، بلکه با ذرات لاتکس مجاور نیز تعامل دارد. اگر این اثر خیلی قوی باشد، به راحتی باعث لایه برداری لاتکس می شود. بنتونیت غلیظ کننده معدنی یک سیلیکات لایه ای است که پس از جذب آب منبسط می شود و یک ماده لخته ساز ایجاد می کند. قابلیت تعلیق و پراکندگی خوبی دارد. با مقدار مناسبی از آب ترکیب می شود و کلوئیدی تشکیل می دهد که می تواند ذرات باردار را در آب آزاد کند و ویسکوزیته سیستم بزرگ را افزایش دهد. ویژگی های ضخیم کننده های مختلف و انتخاب آنها. غلیظ کننده های سلولزی ضخیم کننده های سلولزی دارای راندمان ضخیم کنندگی بالایی هستند، به ویژه برای غلیظ کردن فاز آب. محدودیت های کمی در مورد پوشش ها و پوشش ها وجود دارد و به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند. قابل اجرا محدوده pH بزرگ است. با این حال، معایبی مانند تسطیح ضعیف، پاشش بیشتر در طول روکش رول، پایداری ضعیف و حساسیت به تخریب میکروبی وجود دارد. چون در برش زیاد ویسکوزیته پایین و در برش استاتیک و کم ویسکوزیته بالا دارد، پس از تکمیل پوشش، ویسکوزیته به سرعت افزایش می‌یابد که می‌تواند از افتادگی جلوگیری کند، اما از طرفی باعث تسطیح ضعیف می‌شود. مطالعات نشان داده اند که با افزایش وزن مولکولی نسبی ضخیم کننده ها، خاصیت پاشیدن پوشش های لاتکس نیز افزایش می یابد.