[دانش مورد نیاز] از مواد نگهدارنده مشترک

NO.5 Parabens

پارابن ها مواد نگهدارنده طیف گسترده ای هستند. محصولات شامل متیل پارابن، اتیل پارابن، پروپیل پارابن، بوتیل پارابن، ایزوبوتیل پارابن در میان آنها، بوتیل پی هیدروکسی بینزوات بهترین اثر ضدeptic را دارد. کشور من عمدتا با استفاده از اتیل p - هیدروکسی بینزوات و پروپیل p - هیدروکسی بینزوات ، و ژاپن با استفاده از butyl p - هیدروکسی بینزوات بیشتر. هر دو اتیل و پروپیل پی هیدروکسی بینزوات کریستال های ریز بی رنگ یا پودرهای کریستالی سفید هستند که حل شدن آن ها در آب و حل شدن در اتانول قبل از استفاده سخت است. عملکرد ضد تپی پروپیل پی هیدروکسی بینزوات بهتر از عملکرد اتیل پی هیدروکسی بینزوات است. پارابن ها بهترین اثر بازدارنده را بر روی قارچ ها در محدوده pH ۴ تا ۸ دارند. pH بهینه برای باکتری ها ۷٫۰ است. اثر نیز قوی تر از بنزوئیک اسید و اسید سوربیک است، و آن را کشنده به باکتری های گرم مثبت است. حد استفاده: پر کردن مواد غذایی پخته و خمیر سطح (فقط برای پر کردن شیرینی) بالاتر از 0.5g/kg نیست

مکانیسم ضدعفونی کننده: فعالیت آنزیم های تنفسی و آنزیم های انتقال الکترون سلول های میکروبی را مهار می کند، و غشای سلولی میکروارگانیسم ها را برای دناتور کردن پروتئین های موجود در سلول ها از بین می برد.

NO.6 Natamycin (همچنین به عنوان خفیف شناخته می شود)

ناتامیسین سفید تا پودر سفید شیری، نامحلول در آب است. توسط تخمیر استرپتوومایسین تولید می شود. این تنها آنتی بیوتیک طبیعی با توانایی باکتری کش است. این اثر مهاری قوی بر روی اکثر قالب ها، مخمرها و قارچ ها دارد. می تواند به طور موثری از تشکیل آفلاتوکسین ها در قارچ های فیلامنتوس جلوگیری کند. ویروس ها اثر بازدارنده ای ندارد. مقدار ناتامیسین بسیار کوچک، بی خطر است و مقاومت دارویی تولید نخواهد کرد. این می تواند به طور انتخابی عقیم زمانی که در محصولات تخمیر شده مانند پنیر و ماست استفاده می شود، اما فعالیت آن تحت تاثیر اشعه ماورای بنفش، pH، دما، شدت نور، اکسید کننده ها و فلزات سنگین است. به دلیل محلول بودن کم آن، اغلب برای ضدeptic در سطح غذا استفاده می شود. در حال حاضر عمدتاً در تولید و حفظ لبنیات، محصولات گوشتی، شراب تخمیر شده، نوشیدنی ها و دیگر مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرد. محدودیت استفاده: مقدار مورد استفاده در محصولات شیرینی بیش از 0.3g/kg نیست (استفاده از سطح، اسپری تعلیق یا خیس کردن، مقدار باقی مانده<10mg>

مکانیسم باکتریواستاتیک: با ترکیبات استریول بر روی غشای سلول واکنش می دهد تا قابلیت ترامدی غشای سلولی را تغییر دهد و در نتیجه محتویات و پارگی سلول ها نشت می کند.

NO.7 ε-polylysine

Ε-polylysine پودر زرد روشن است، که دارای ویژگی های طیف گسترده ضد باکتری، محلول بودن آب خوب، ایمنی، محدوده گسترده ضد باکتری، و تحت تاثیر pH نیست. نوعی پلی پپتید ضد باکتری است که توسط استرپتومیسین تولید می شود که پس از ورود به بدن انسان می تواند به طور کامل هضم و جذب شود. نه تنها عوارض سمی ندارد، بلکه می تواند به عنوان منبع lysine نیز مورد استفاده قرار گیرد. این اثر مهاری بر تولید مثل باکتری های گرم مثبت و باکتری های منفی مانند اشریشیا کلی، باکیلوس سوبتیلیس، مخمر، باکتری اسید لاکتیک، و استافیلوکوک اورئوس دارد، اما تأثیر کمتری بر روی قالب دارد. در حال حاضر عمدتاً در حفظ غذاهای نشاسته ای مانند رشته فرنگی، رشته فرنگی سرخ شده، سوپ، برنج مخلوط و مانند آن استفاده می شود. حد استفاده: مقدار کالاهای پخته شده بیش از 0.15g/kg نیست.

مکانیسم باکتریواستاتیک: جذب شده به غشای سلولی، از بین بردن ساختار غشایی، باعث قطع مواد سلولی، انرژی و انتقال اطلاعات و ایجاد پارگی غشای لایززوم داخل سلولی می شود که باعث اتولیز میکروارگانیسم ها می شود و در نهایت منجر به مرگ سلولی می شود.

استفاده از مواد افزودنی مواد غذایی باید الزامات اساسی زیر را برآورده کند:

(1) باید هر گونه خطرات بهداشتی برای بدن انسان ایجاد نمی کند.

(2) فساد و زوال مواد غذایی را نباید پوشش داد.

(3) مواد افزودنی مواد غذایی باید مورد استفاده قرار گیرد برای پنهان کردن نقص کیفیت در مواد غذایی خود و یا در روند پردازش، و یا استفاده از مواد افزودنی مواد غذایی به منظور زنا، زنا، و یا جعل.

(4) ارزش غذایی خود غذا را نباید کاهش داد.

(5) در فرض دستیابی به نتایج مورد انتظار، کاهش مقدار مواد غذایی مورد استفاده تا آنجا که ممکن است.

اشاره مهم:

مواد نگهدارنده فوق متعلق به مواد افزودنی غذایی در جدول A.1، و افزودنی های مواد غذایی با عملکرد مشابه (همان عامل رنگ و رنگ، مواد نگهدارنده، آنتی اکسیدان) ذکر شده در جدول A.1 در ترکیب استفاده می شود، و دوز مربوطه خود را برای حداکثر استفاده خود را حساب مجموع نسبت نباید بیش از 1.

در حالی که با استفاده از مواد نگهدارنده، مقدار مخمر نیز نیاز به افزایش دارد.