آیا نگهدارنده ها و ایمنی تنها سوالات تک انتخابی هستند؟

چگونه مواد نگهدارنده و ایمنی مواد غذایی را به صورت علمی برای مصرف کنندگان توضیح دهیم؟

می دانی? کشور ما هر سال صدها میلیارد یوان را به دلیل وخامت محصول از دست می دهد (قالب، طعم، گسترش کیسه و غیره)، و نزدیک به نیمی از مسمومیت غذایی ناشی از میکروارگانیسم ها است! به عنوان مثال سالمونلا در غذا تکثیر می شود و توسط انسان خورده می شود که می تواند باعث تب، سردرد و درد بدن، اسهال و استفراغ و غیره شود؛ استافیلوکوکوس اورئوس می تواند در غذا رشد کند، سموم تولید کند و باعث مسمومیت شود و علائم بالینی آن استفراغ و اسهال شدید ، درد شکمی و غیره است؛ آفلاتوکسین یک سم سرطان زا قوی است که می تواند به بافت های کبد انسان و حیوان آسیب وارد کند. استفاده طولانی مدت از مواد غذایی حاوی سم می تواند باعث سرطان و حتی مرگ شود.

بازتاب از توضیحات بالا این است: آیا بهتر است «بدون نگهدارنده اضافه شده» باشیم؟ هنوز هم نیاز به در نظر گرفتن ایمنی مواد نگهدارنده مواد غذایی از دیدگاه متعادل؟ نتیجه گیری ساده ای که نگهدارنده های مواد غذایی «مضر» یا «مضر نیستند» علمی نیست. توصیه ما به مشتریان ما از دیدگاه حرفه ای این است که ما باید انتشار دانش علمی و عینی را به مصرف کنندگان یا برخی رسانه ها انجام دهیم. از آنجا که مصرف کنندگان بیشتر در مورد مواد نگهدارنده مواد غذایی یاد می گیرند، همه درک خواهند کرد و احساس راحتی بیشتری خواهند کرد.

در واقع استفاده از مواد نگهدارنده مواد غذایی تحت نظام نظارتی جهانی تنظیم می شود و دولت ارزیابی بسیار کاملی از ایمنی، اثربخشی، سلامت انسان و اثرات زیست محیطی خود انجام خواهد داد. این امر تضمین می کند که نگهدارنده های غذایی که استفاده می کنید هم برای انسان بی خطر هستند و هم می توانند به طور مؤثری از غذا محافظت کنند. بنابراین، مواد نگهدارنده مواد غذایی در واقع امن زمانی که در محدوده کاربرد و دارو تجویز شده توسط مقررات استفاده می شود.

همچنین در حال حاضر محصولات پر رطوبت و پر پروتئین بیشتری در صنعت پخت وجود دارد و مواد مغذی موجود در این محصول بیشتر احتمال پرورش باکتری ها را دارند؛ اگر هیچ نگهدارنده مواد غذایی برای محافظت از محصول وجود دارد, زوال محصول خواهد شد آسیب زیادی به مردم.